Ο κλάδος των ΑΠΕ σε διεθνές επίπεδο βρίσκεται και πάλι σε ανοδική πορεία, μετά από μια σύντομη ανάπαυλα όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση το 2008. Τη δυναμική του μαρτυρούν φιλόδοξα σχέδια όπως το Desertec ή τα υπεράκτια αιολικά πάρκα που υλοποιεί η Βρετανία και η Γερμανία στις θάλασσές τους. Συνεπώς, το ενδιαφέρον των επενδυτών είναι αναμενόμενο και έντονο. Η ιταλική Enel σκοπεύει να συστήσει εισηγμένη εταιρεία στις ΑΠΕ, με κεφαλαιοποίηση 5,4 δις ευρώ, ενώ σε ανάλογη κίνηση φιλοδοξεί να προβεί και η ισπανική T- Solar.
Η πράσινη ενέργεια όμως δεν είναι φθηνή. Η ηλιακή ενέργεια από φωτοβολταϊκά στοιχίζει 18 σεντς ανά κιλοβατώρα κατά μέσο όρο, δηλαδή τρεις φορές περισσότερο από ότι η ενέργεια που παράγεται σε ένα λιγνιτικό σταθμό. Άλλες πηγές, όπως τα αιολικά, χαρακτηρίζονται από μικρότερο κόστος, κοντά στα 7 σεντς ανά κιλοβατώρα, επίσης υψηλότερο από τις συμβατικές. Παρά το μειονέκτημα αυτό πάντως, ο κλάδος αναπτύσσεται. Η παγκόσμια παραγωγή φωτοβολταϊκών μεγεθύνθηκε κατά δύο πέμπτα πέρυσι και έφτασε τα 6,4 GW σε εγκατεστημένη ισχύ. Φέτος, 9-10 GW εγκατεστημένης ισχύος αναμένεται να προστεθούν, σύμφωνα με την Barclays Capital.
Τη στιγμή που οι αγορές εκμεταλλεύονται την πράσινη στροφή της οικονομίας, η γεωγραφική ισορροπία ισχύος μεταβάλλεται. Επί χρόνια η Ευρώπη κυριαρχούσε στις πράσινες τεχνολογίες, καθώς χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία επιδοτούσαν την παραγωγή. Αλλά πλέον τα κίνητρα αυτά μειώνονται σταδιακά και η παραγωγή μετακινείται προς τα ανατολικά (βλέπετε Κίνα) με απώτερο στόχο τη μείωση του κόστους. Αρκετές εταιρείες στρέφονται και προς τις ΗΠΑ, όπου το κράτος επιδοτεί με 30% τη βιομηχανία.
Οι επενδυτές από την πλευρά τους εμφανίζονται σκεπτικοί.Αν και οι νέες παραγγελίες φωτοβολταϊκών στην Ευρώπη έχουν τετραπλασιαστεί το τελευταίο έτος, τα κέρδη έχουν μειωθεί κατά 20%. Ο ενθουσιασμός των πολιτικών και των παραγωγών δεν είναι μεταδοτικός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου