Ετοιμάζονται Κλιματιστικά, Λιγότερο Ενεργοβόρα

Από τη μια μεριά, τα κλιματιστικά μηχανήματα είναι από τις πιο ενεργοβόρες και, κατά συνέπεια, τις πιο ρυπογόνες συσκευές. Από την άλλη, οι ολοένα πιο παρατεταμένοι καύσωνες και η έλλειψη πρασίνου στα αστικά κέντρα καθιστούν συχνά μονόδρομο τη χρήση τους – τη στιγμή, άλλωστε, που οι πυκνοδομημένες περιοχές συμπεριφέρονται ουσιαστικά ακόμη και τη νύχτα σαν θερμοκήπια, κατακρατώντας μεγάλα ποσά θερμότητας.

Ωστόσο, επιστήμονες από το Εθνικό Εργαστήριο Ανανεώσιμων Πηγών των ΗΠΑ υποστηρίζουν πως βρήκαν τη λύση. Μία πρωτοποριακή τεχνολογία λειτουργίας ενός νέου τύπου κλιματιστικού το οποίο θα έχει 50%-90% μικρότερη κατανάλωση σε ρεύμα ακόμη κι από τις συσκευές υψηλότερης ενεργειακής κλάσης, ενώ θα μπορεί να εγκατασταθεί σε κάθε είδους κτίριο. Και μάλιστα, ο μηχανισμός με τον οποίο λειτουργεί η εν λόγω τεχνολογία είναι πολύ απλός στην κατασκευή του, ώστε να έχει μικρό κόστος αγοράς και συντήρησης.

Το «μυστικό» αυτής της μεθόδου δροσισμού κρύβεται σε μία τεχνική η οποία είναι γνωστή εδώ και χρόνια στους επιστήμονες και η οποία ονομάζεται «ψύξη μέσω εξάτμισης». Η ιδέα είναι πως, όταν αέρας περάσει πάνω από μία υδάτινη επιφάνεια, τότε προκαλεί εξάτμιση του νερού, με συνέπεια να ελαττώνεται η θερμοκρασία του. Ωστόσο, ο ψυχρός αυτός αέρας δεν μπορεί να διοχετευθεί απευθείας στους κλιματιζόμενους χώρους, αφού έχει πλέον αποκτήσει υψηλή συγκέντρωση σε υγρασία. Αντίθετα, χρησιμοποιείται για να μειώσει τη θερμοκρασία σε μία δεύτερη ποσότητα αέρα που το κλιματιστικό αντλεί πάλι από το εξωτερικό περιβάλλον, με την οποία όμως έρχεται σε επαφή μέσω μιας μεμβράνης από πολυμερές, ώστε να μπορούν να ανταλλάξουν θερμότητα αλλά όχι και υδρατμούς.

Eτσι, αυτή η δεύτερη ροή ουσιαστικά ψύχεται έμμεσα, χωρίς να αυξάνεται η υγρασία της. Για να γίνει, μάλιστα, ακόμη πιο ξηρή, στη συνέχεια περνάει από μία δεξαμενή που περιέχει αφυγραντικά υλικά – για την ακρίβεια, ένα διάλυμα χλωριούχου λιθίου και χλωριούχου ασβεστίου. Υλικά τα οποία κατακρατούνται από το κλιματιστικό αφού, πριν ο αέρας διοχετευθεί στο κλιματιζόμενο δωμάτιο, περνάει από μία ακόμη μεμβράνη η οποία συσσωρεύει τόσο το χλωριούχο λίθιο όσο και το χλωριούχο ασβέστιο. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως με αυτή τη διαδικασία η συσκευή μπορεί να διατηρεί σε κατάσταση θερμικής άνεσης οποιονδήποτε εσωτερικό χώρο, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές κλιματικές συνθήκες. Κι επειδή τα συμβατικά κλιματιστικά δαπανούν περισσότερες κιλοβατώρες όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση της ατμόσφαιρας σε υδρατμούς, εκτιμούν πως η μεγαλύτερη εξοικονόμηση θα γίνεται σε περιοχές με θερμά και υγρά καλοκαίρια. Με προφανή συνέπεια πως, σε όλες αυτές τις περιοχές, θα μειωθεί δραστικά όχι μόνον η ζήτηση σε ρεύμα, αλλά και οι αμέτρητοι τόνοι CO2 που εκλύονται κάθε χρόνο για την ψύξη χιλιάδων κτιρίων.

Επίσης, οι χρησιμοποιημένες ποσότητες χλωριούχου λιθίου και χλωριούχου ασβεστίου μπορούν να ανακυκλωθούν, αν το κλιματιστικό σύστημα συνδυαστεί με μικρά ηλιακά κάτοπτρα τα οποία θα θερμαίνουν τα υλικά αφύγρανσης, αφαιρώντας τους υδρατμούς που έχουν δεσμεύσει. Παρ’ όλο που οι ερευνητές του NREL υποστηρίζουν πως η συγκεκριμένη μέθοδος ψύξης έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία, επισημαίνουν πως θα χρειαστούν μία πενταετία για να βελτιώσουν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες, ώστε η συσκευή να αποκτήσει μικρότερο μέγεθος και κόστος, για να μπορεί να αντικαταστήσει οποιοδήποτε από τα ήδη υπάρχοντα μοντέλα κλιματιστικών.

(από την εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/07/2010)