Σημαντική αύξηση του κόστους επιφέρει στις θαλάσσιες μεταφορές η χρησιμοποίηση καυσίμων χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο, όπως δείχνει η εμπειρία περιοχών όπου είναι υποχρεωτική η χρήση των νέων «καθαρών» καυσίμων, όπως είναι οι περιοχές ελέγχου των εκπομπών γνωστές ως SECA.
Η αύξηση του κόστους έχει σαν αποτέλεσμα να μειώνεται η ελκυστικότητα των θαλάσσιων μεταφορών ως εναλλακτικών των οδικών μεταφορών με προφανή τα αρνητικά αποτελέσματα και για το περιβάλλον.
Ένας Σουηδός ευρωβουλευτής της συμμαχίας των φιλελευθέρων δημοκρατών (ALDE), ο Olle Schmidt, έφερε το θέμα στην Ευρωβουλή ρωτώντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πώς αντιμετωπίζει το όλο θέμα.
Ειδικότερα στην ερώτησή του ο ευρωβουλευτής σημειώνει ότι το φθινόπωρο του 2008 επετεύχθη συμφωνία στο πλαίσιο της επιτροπής για την προστασία του περιβάλλοντος του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, σχετικά με την αναθεώρηση του παραρτήματος VI της αποκαλούμενης σύμβασης Marpol, όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών θείου.
Επί του παρόντος το ανώτατο όριο που ισχύει για την περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων ανέρχεται σε 4,5% εκτός των περιοχών ελέγχου των εκπομπών SOx (SECA) και σε 1,5% εντός των περιοχών αυτών. Όταν το πλοίο βρίσκεται σε λιμένα, το όριο είναι 0,1%.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας που επετεύχθη το φθινόπωρο του 2008, υποβλήθηκαν οι εξής προτάσεις:
2010: 1,0% περιεκτικότητα σε θείο εντός των περιοχών ελέγχου των εκπομπών (ECA)
2012: 3,5% εκτός των περιοχών ελέγχου των εκπομπών (ECA)
2015: 0,1% εντός των περιοχών ελέγχου των εκπομπών (ECA)
2020: 0,5% εκτός των περιοχών ελέγχου των εκπομπών (ECA), με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν διαθέσιμα επαρκώς καθαρά καύσιμα. Εν πάση περιπτώσει το ανώτατο όριο αυτό θα είναι υποχρεωτικό από το 2025.
Η άμεση συνέπεια αυτών των μέτρων είναι ότι τα πλοία που εκτελούν μεταφορές στις περιοχές SECA θα αναγκάζονται να χρησιμοποιούν πολύ πιο ακριβό απόσταγμα.
Η ιδιαίτερη δύναμη, προσθέτει, των θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων συνίσταται στο ότι, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με τις οδικές μεταφορές, έχει μετατοπίσει τις μεταφορές προς τη θάλασσα.Εάν τώρα αυξηθούν σημαντικά οι δαπάνες για τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, υπάρχει κίνδυνος να επιστραφεί ένα σημαντικό μερίδιο των μεταφορών από τη θάλασσα εκ νέου στο οδικό δίκτυο.Αυτό συνεπάγεται επίσης αυξημένες εκπομπές CO2.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου